Bij een mictiecystogram worden er röntgenfoto's van de blaas gemaakt. Hierbij wordt contrastvloeistof gebruikt.
Verloop
Uw kind wordt op de kinderafdeling voorbereid op het onderzoek. In de behandelkamer kleedt uw kind zich van onderen uit en gaat op de behandeltafel liggen.
Een verpleegkundige maakt de plasser / het plasgaatje van uw kind met watten en water schoon en brengt een slangetje (= catheter) in. Daarna gaat u met uw kind naar de röntgenafdeling, waar het eigenlijke onderzoek plaatsvindt. In een kleedkamer kleedt uw kind zich opnieuw van onderen uit. Tijdens het onderzoek ligt hij/zij op een behandeltafel in de röntgenkamer.
Een laborant sluit een flesje met contrastvloeistof aan op de catheter (de contrastvloeistof zorgt ervoor dat de blaas goed zichtbaar is op de röntgenfoto's). Wanneer de blaas gevuld is met contrastvloeistof, worden er foto's gemaakt. Daarna haalt de laborant de catheter eruit en kan uw kind de contrastvloeistof uitplassen op een celstof matje. Tijdens het plassen worden er opnieuw foto's van de blaas gemaakt. De rest van de contrastvloeistof kan uw kind daarna gewoon op het toilet uitplassen.
Tenslotte wordt nog één foto van de lege blaas gemaakt. Hierna kan uw kind zich weer aankleden en met u mee naar huis gaan.
Tijdsduur
Het onderzoek duurt 45 - 60 minuten.
Wat uw kind tevoren moet weten
Het is belangrijk dat u uw kind zo goed mogelijk uitlegt, wat er gaat gebeuren. Vertel daarbij alleen datgene wat hij/zij kan begrijpen. Wees eerlijk, toon begrip voor de minder leuke kanten van het onderzoek, maar maak uw kind ook duidelijk dat het onderzoek echt nodig is.
- Vertel dat het inbrengen van de catheter kriebelt en een vreemd gevoel geeft, maar geen pijn doet.
- Het inbrengen gaat het beste wanneer uw kind ontspannen blijft liggen (tip: afleiden helpt).
- Jonge kinderen kunnen bij het woord 'slangetje' aan een dier of bijv. een tuinslang denken. Het gaat hier echter om een dunne catheter, die speciaal voor o.a. dit onderzoek gemaakt is. Deze catheter gaat er direct na het maken van de foto's weer uit.
- Leg uit dat het inlopen van de contrastvloeistof (= soort dunne, witte pap) geen pijn doet, maar wel een vol gevoel in de buik geeft. Uw kind krijgt daardoor het gevoel te moeten plassen, maar moet dit ophouden tot de foto's gemaakt zijn.
- Vertel dat het belangrijk is om zo stil mogelijk te liggen tijdens het maken van de foto's; het röntgenapparaat komt dicht boven de buik te hangen, maar kan echt niet naar beneden vallen. Als de foto's gemaakt worden, maakt het apparaat een brommend geluid.
- Is uw kind nog klein, dan kunt u er - met een speciale schort aan - bij blijven; is uw kind al wat ouder, dan staat u tijdens het maken van de foto's achter een raam bij de laborant.
- Het plassen op de röntgentafel vinden kinderen vaak wat gek; het hoort echter bij het onderzoek en uw kind hoeft zich er echt niet voor te schamen.
- Bij jongens kan na het onderzoek het plassen tijdelijk wat pijnlijk zijn.
Hoe kunt u uw kind helpen tijdens het onderzoek?
- probeer zelf zo ontspannen mogelijk te zijn
- richt uw aandacht op uw kind
- leg uw kind tijdens het onderzoek uit wat er gebeurt
- stel gerust vragen als iets niet duidelijk is
- neem een knuffel of voorleesboekje mee als afleiding.
Tenslotte
Zijn bepaalde dingen vooraf toch niet helemaal duidelijk, dan kunt u het beste met uw kind afspreken, dat u dat samen zult vragen aan degene die het onderzoek uitvoert: beter samen onzeker, dan verwarring door onjuiste informatie.
Als u het moeilijk vindt om uw kind zelf op dit onderzoek voor te bereiden, dan kan dit ook door een medewerker van de kinderafdeling gebeuren. U kunt dit dan het beste even overleggen met de afdeling.
Als u de gemaakte afspraak voor het onderzoek niet kunt nakomen, laat dit dan alstublieft tijdig weten.