Longfunctieonderzoek

De werking van de longen kan met verschillende onderzoeken worden gemeten. Het ziektebeeld en uw klachten zijn bepalend welk onderzoek voor u het beste is. Uw behandelend arts bepaalt welke onder­zoeken bij u worden gedaan.

In deze folder kunt u lezen wat de verschillende onder­zoeken inhouden. Wat voor u van toepassing is, wordt door de assistente aangekruist.

Voorbereiding

  • U hoeft voor een longfunctieonderzoek niet nuchter te zijn. Maar u mag vanaf 30 minuten voor het onderzoek niet meer eten of drinken. Een uitzondering hierop is de NO-meting, dan mag u tot een uur voor het onderzoek niet meer eten/drinken en roken.
  • Wilt u gemakkelijke schoenen en ruimzittende kleding dragen (bijv. geen korset of step-in)
  • Lippenstift moet voor het onderzoek verwijderd zijn
  • U mag uw longmedicijnen van tevoren wel / niet gebruiken.
  • Raadpleeg de medicijnlijst onderaan deze pagina.

Het onderzoek

De onderzoeken worden uitgevoerd door een long­functie assistent(e). Bij de onderzoeken krijgt u een mondstuk in de mond en een knijper op de neus. Het mond­stuk is verbonden met een apparaat dat de metingen vastlegt. Hierna moet u bepaalde adem­oefeningen doen bijv. diep in- en uitademen.

Voor een goed resultaat is het belangrijk dat u de aanwijzingen goed opvolgt.
Het onderzoek duurt ± 45 tot 75 minuten.

Soms kan het zijn dat er ook een arteriepunctie wordt uit­gevoerd, die in eerste instantie niet was aange­vraagd. Dit kan nodig zijn om een betere diagnose te stellen. Hoe deze punctie in zijn werk gaat, kunt u ook in deze folder lezen.

Uitslag

U krijgt de uitslag van het longfunctieonderzoek tijdens het spreekuur van de longarts.

Spirometrie

Tijdens dit onderzoek worden een aantal verschillende ademoefeningen gedaan om te bepalen hoeveel lucht u maximaal in- en uit kunt ademen. Ook wordt de kracht van het in- en uitademen gemeten. Meestal wordt dan ook het effect van medicijnen getest. Nadat u medicijnen heeft gekregen, worden de oefeningen herhaald.

Diffusie

Deze test meet de snelheid waarmee uw longen ingeademde zuurstof aan het bloed doorgeven. Nadat u volledig heeft uitgeademd, ademt u diep in. Deze adem houdt u 10 seconden vast, en ademt u weer uit in het apparaat. Voor deze meting moeten wij weten hoe hoog uw Hb-gehalte (ijzergehalte in het bloed) is. Wanneer het langer dan 3 weken geleden is dat u hiervoor bloed heeft laten prikken, dan vragen wij u alsnog bloed te laten prikken bij het laboratorium.

Residubepaling

Bij deze test wordt gemeten hoeveel lucht er achterblijft in uw longen nadat u ver heeft uitgeademd. Ook wordt de totale inhoud van uw longen bepaald. Om de inhoud te kunnen meten ademt u ± 5 minuten een gasmengsel in en uit.

Bodyplethysmografie

Dit onderzoek meet de weerstand van de luchtwegen. Dat wil zeggen hoeveel moeite kost het u om adem te halen. Ook kan de totale longinhoud worden gemeten. Bij deze meting wordt de lucht een paar seconden afgesloten. Wij vragen u dan met kleine ademteugen door te ademen.

Voor dit onderzoek komt u in een glazen cabine die lijkt op een telefooncel. Via een microfoontje krijgt u instructies hoe snel en hoe diep u moet ademen.

Histamine provocatie test

Wanneer u antihistaminica gebruikt (zie lijst achterin de folder), moet u hier twee dagen voor het onderzoek mee stoppen. Tijdens een histamine provocatie test kunnen we meten hoe gevoelig uw luchtwegen zijn. Histamine is een prikkelende maar ongevaarlijke stof die ook door het lichaam zelf wordt gemaakt. Het kan vrijkomen bij bijvoorbeeld een allergische reactie.
Hierdoor kunnen verschillende klachten ontstaan zoals benauwdheid of hoesten.

De test begint met het meten van de hoeveelheid lucht die u maximaal in een bepaalde tijd kan uitademen. Als dit bepaald is, gaat u via een speciaal systeem de histamine inademen. Hierna moet u op vastgestelde tijden weer blazen om te bekijken hoe de reactie van de luchtwegen is. Dit wordt een aantal keren herhaald met een oplopende concentratie histamine.

Het is mogelijk dat u tijdens deze test wat benauwd wordt of gaat hoesten. Na de test krijgt u een luchtweg­verwijdend medicijn toegediend, waarmee de­ze klach­ten weer verdwijnen.
Na het onderzoek hebben sommige mensen lichte keelpijn, prikkelhoest of last van heesheid.
Deze klachten zijn hinderlijk maar niet gevaarlijk.

Compliance

Het doel van dit onderzoek is het meten van de elasticiteit van uw longen. Er wordt een slangetje via uw neus in de slokdarm gebracht. Tijdens een normale ademhaling en diepe inademing verrichten we een meting.

MIP/MEP bepaling (monddrukken)

Dit is een meting van de kracht van uw in- en uitademingspieren. Bij de bepaling van de MEP moet u krachtig tegen een gesloten klepje aan blazen. Bij de bepaling van de MIP moet u krachtig aan het gesloten klepje zuigen.

Shunt

Met deze test wordt bepaald of er genoeg bloed door uw longen stroomt. U moet gedurende 20 minuten 100% zuurstof inademen waarbij er vooraf en achteraf bloed afgenomen wordt.

VVMI (bio-impedantiemeting)

Hierbij wordt de verhouding bepaald tussen uw spier- en vetmassa. U krijgt twee plakkers op uw voet/enkel en hand/pols. Deze plakkers zijn verbonden met het meetapparaat. Draag liever geen panty’s voor dit onderzoek.
Let op!
Dit onderzoek kan niet plaatsvinden als u een pacemaker heeft of wanneer u zwanger bent. Geef dit dus door!

Priktest / Intracutaantest

Met dit onderzoek wordt gekeken of u voor bepaalde stoffen allergisch bent. Op uw onderarm worden kleine druppeltjes van verschillende stoffen aangebracht. Hierna wordt met kleine prikjes deze stoffen in de huid gebracht. Wanneer u allergisch bent voor bepaalde stoffen, ontstaan op de huid kleine bultjes met daar­omheen een rode plek. Na 15 minuten is zichtbaar voor welke stoffen u allergisch bent.

Arteriepunctie (bloedgasanalyse)

Met een bloedgasanalyse wordt de hoeveelheid zuur­stof, koolzuurgas en de zuurgraad van het bloed gemeten. Deze waarden zeggen iets over het functioneren van de longen.
U krijgt een prik in uw pols waarbij bloed uit de slagader wordt afgenomen. Daarna krijgt u een drukverband om uw pols die u zelf na twee uur mag verwijderen.

Ergometrie met ademgassen

Hierbij wordt gekeken naar het functioneren van het hart en de longen tijdens inspanning.
Bij dit onderzoek moet u fietsen op een hometrainer of lopen op een band.
Nadat u uw bovenlichaam heeft ontbloot, krijgt u op uw rug en borst een aantal zuignapjes om uw hartslag te meten. Voor het meten van de bloeddruk krijgt u een band om uw arm en uw ademhaling wordt gere­gistreerd via een masker voor de neus en de mond. Terwijl u een steeds zwaardere inspanning levert, worden uw hartslag, bloeddruk en ademhaling gemeten. Het is de bedoeling dat u zich maximaal in­spant. Aan het eind van de inspanning houdt u het masker nog even voor om te kijken hoe snel u herstelt.

Voor dit onderzoek hoeft u niet te stoppen met uw medicijnen.

Mantoux

Door middel van een beetje vloeistof (tuberculine) dat onder uw huid van de onderarm wordt gespoten, wordt onderzocht of u ooit in aanraking bent geweest met tuberculose. Na 3 dagen komt u terug om de reactie van de stof af te lezen.

Ergometrie met ademgassen en bloedgassen

Ook bij dit onderzoek moet u fietsen op een home­trainer. Zie de informatie bij het vorige onder­zoek.
Voor dit onderzoek krijgt u een infuusnaaldje in de pols­slagader in om tijdens het fietsen bloed af te nemen. Uit dit bloed kan onder andere het zuurstof­gehalte worden bepaald.
Voor dit onderzoek hoeft u niet te stoppen met uw medicijnen.

6 Minuten looptest

Bij dit onderzoek loopt u binnen 6 minuten een zo groot mogelijke afstand in uw eigen tempo. U mag hierbij uw eigen hulpmiddelen gebruiken, zoals krukken, rollator en dergelijke.
Tijdens het lopen wordt het zuurstofgehalte in uw bloed gemeten.

Ergospirometrie

Bij dit onderzoek wordt gekeken of u kortademig wordt tijdens of na inspanning. Om dit te kunnen meten, loopt u op een loopband. Afhankelijk van uw leeftijd en/of lichamelijke conditie, mag u ook rennen.
U krijgt een hartslagmeter om uw borst om uw hartritme in de gaten te houden. Uw longfunctie wordt voor en na de inspanning gemeten. Als u kortademig wordt, krijgt u een luchtwegverwijdend medicijn toe­gediend.

NO-meting

Bij dit onderzoek meten we de hoeveelheid uit­geademde stikstof en of er actieve ontstekingscellen aanwezig zijn.
Wij vragen u eerst diep in te ademen en daarna lang­zaam in een apparaat uit te ademen.

Voorbereiding:
1 Uur van te voren niet meer eten, drinken en roken.

Wanneer moet u stoppen met uw medicijnen
Medicijn Stoppen voor het onderzoek
Aerolin 4 uur
Aeromir 4 uur
Atrovent 4 uur
Berodual 4 uur
Berotec 4 uur
Bricanyl 4 uur
Budesonide 12 uur
Combivent 4 uur
Fenoterol 4 uur
Fluticason 12 uur
Foradil 12 uur
Formoterol 12 uur
Foster 12 uur
Ipratropium 4 uur
Ipratropiumbromide 4 uur
Oxis 12 uur
Salbutamol 4 uur
Salmeterol 12 uur
Seretide 12 uur
Serevent 12 uur
Spiriva 24 uur
Spiriva Respimat 24 uur
Symbicort 12 uur
Terbutaline 4 uur
Tiotropium 24 uur
Ventolin 4 uur

 

Voor de histamine provocatietest stopt u met Anti­histaminica twee dagen voor het onder­zoek.
Dit zijn de volgende medicijnen:

  • Aerius
  • Alimemazine
  • Allerfre
  • Atarax
  • Cinnarizine
  • Claritine
  • Cromoglicinezuur
  • Dexchloorfeniramine
  • Dimetindeen
  • Ebastine
  • Fenistil
  • Hydroxyzine
  • Lomudal
  • Loratidine
  • Kestine
  • Ketotifen
  • Mebhydroline
  • Mistalin
  • Mizollen
  • Nedeltran
  • Oxatomide
  • Polaramine
  • Promethazine
  • Primatour
  • Semprex
  • Tavegil
  • Telfast
  • Terfenadin
  • Theolair
  • Tinset
  • Xyzal
  • Zaditen
  • Zyrtec.